|
|
|
|
|
این دود سیه فام که از بام وطن خاست از ماست که بر ماست وین شعله سوزان که برآمد ز چپ و راست جان گر به لب ما رسد از غیر ننالیم از خویش بنالیم که جان سخن اینجاست ما کهنه چناریم که از باد ننالیم لیکن چه کنیم آتش ما در شکم ماست گوییم که بیدار شدیم! این چه خیالیست بیداری طفلی است که محتاج به لالاست ملک الشعرا بهار دوستان عزیزم رو دعوت میکنم به خوندن دو کتاب باارزش درباره علل وضعیت موجود : ما چگونه ما شدیم، صادق زیبا کلام چرا درمانده ایم، جامعه شناسی خودمانی ، حسن نراقی |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه 6 فروردین1387ساعت 12:10 توسط محمد صبا
|
||