حضور میرحسین موسوی در انتخابات ریاست جمهوری خیلی اتفاق عجیبی است. میتوانم چند احتمال متضاد را بیان کنم.

اول اینکه رهبر (بر خلاف آنچه که در ظاهر نشان می دهد) از عملکرد احمدی نژاد رضایت نداشته و با میرحسین موسوی نقشه ای کشیده اند که هم احمدی نژاد را از دور خارج کنند هم خاتمی و اطرافیانش را به بیرون از میدان بیندازند!

دوم اینکه میرحسین از حمایتهای بی سابقه رهبر از رییس جمهور پرهزینه خسته شده و دست به ریسک زده تا در برابر رهبر بایستد و جلوی خواسته های رهبر را بگیرد!

سوم اینکه میر حسین دیگر نمی خواهد در کنج عزلت بماند و میخواهد به قدرت بازگردد. در واقع با انگیزه های شخصی وارد انتخابات شده است . که این احتمال با دو احتمال قبلی هم قابل جمع است.

و احتمالات دیگر ...

 در هر حال به نظر من اگر میرحسین کناره گیری نکند رییس جمهور بعدی است و میرحسین با توجه به سلامت در رفتارها قطعا بهتر از احمدی نژاد است. اما اینکه میرحسین دقیقا چگونه می اندیشد و چگونه عمل میکند معلوم نیست. باید تا زمان انتخابات منتظر بمانیم و نظراتش را بشنویم. حرفهایی که میر حسین طی چند روز اخیر زده نشان از جا ماندن ایشان از تحولات فکری جامعه ایران دارد. اگر بتوان خاتمی را اندکی متمایل به روشنفکری دینی دانست اما در حال حاضر نمیتوان موسوی را حتی اندکی متمایل به روشنفکری دانست. انگار میر حسین هنوز در حال و هوای اسلام ناب سیر و سلوک می کند. افکارش بیشتر به بنیادگرایی اسلامی شبیه است!

ضمنا شنیدن شعارهای احمدی نژاد از زبان میرحسین هم جالب است. انگار رسالتش جمع آوری آرای احمدی نژادی است.

اما ای کاش عبدالله نوری کاندیدا شده بود. در آن صورت امیدی وجود داشت برای حرکت به سمت اصلاحات ساختاری.