تبليغاتX
دستان سرد

در دوره قبلی انتخابات، در حالی به دکتر معین رای دادم که اصلاح طلبان را به خاطر کم توجهی به مشکلات اقتصادی کشور سرزنش می کردم. اصلاح طلبان نخواستند بپذیرند که مشکلات اقتصادی مردم وضعیت حادی دارد و هر چه مردم فریاد زدند در گوششان نرفت. تنها کروبی بود که متوجه اولویت آن روز مردم شد و با شعارهای اقتصادی در وضعیتی ناباورانه رای بالایی کسب کرد... که البته به علل متعدد احمدی نژاد رییس جمهور شد. احمدی نژاد که با شعار آوردن پول نفت بر سر سفره مردم ، رأیها را جمع کرده بود نفت را بر سر اقتصاد کشور ریخت و کبریتی هم البته حواله اش کرد و شد آنچه امروز می بینیم ؛ وضعیتی بدتر از دوران هاشمی و خاتمی که از چپ تا راست همه فغانشان به آسمان بلند است.
خوشبختانه در این دوره هر دو کاندیدای اصلاح طلب علاوه بر شعارهای سیاسی و فرهنگی به اقتصاد هم توجه خوبی دارند. البته به نظر می آید از نظر اقتصادی ، محسن رضایی با برنامه های دقیق تری وارد عرصه شده است... .
از بین کروبی و میر حسین چرا کروبی؟
به نظر می آید میر حسین از لحاظ قدرت ( در ساختار قدرت جمهوری اسلامی) در مرتبه بالاتری نسبت به کروبی قرار دارد. (بالاخص فاصله کمی با رهبر دارد) اما آنچه مرا درباره میرحسین دچار تردید می کند نسبت او با آزادی و دموکراسی است که در عرصه عمل به خاطر بیست سال گوشه نشینی اش چیزی از او ندیده ایم. وضعیت مشاوران و همراهان جناح راستی او و چرایی و چگونگی ورودش به انتخابات نیز تردید آور است. ( البته در همه این زمینه ها تفاوت او با کروبی خیلی زیاد هم نیست)
در طرف دیگر اما کروبی با شعارهای جسورانه سیاسی که در این روزها مطرح میکند از خاتمی هم جلوتر رفته است با این تفاوت که خاتمی فقط شعار می داد اما کروبی اهل عمل کردن هم هست. امتیاز بزرگ کروبی هم تیم مشاوران و همراهان او هستند که در زمینه های مختلف سابقه عملی خوب و مؤثری داشته اند (البته در محدوده استانداردهای جمهوری اسلامی) و به خوبی هویداست که کروبی به برکت مشاورانش جلوتر از موسوی حرکت می کند.
هر چند از بعضی رفتارهای کروبی در دوران خاتمی خیلی دل خوشی ندارم اما با توجه به آنچه گفتم احتمالا از بین کروبی و میرحسین به کروبی رای خواهم داد و در مرحله دوم انتخابات هم به هر کدام از این دو کاندیدا که به مرحله دوم بروند رای میدهم. البته با این پیش فرض که در حکومت فعلی ایران رییس جمهور یک مقام اجرایی است که در زمینه سیاست داخلی و خارجی و در زمینه فرهنگ، قدرت و اختیارات کمی دارد و بیشتر در زمینه اقتصادی تاثیرگذار است.

پی نوشت: نمیتوانم از عبدالله نوری یادی نکنم . ای کاش کاندیدا شده بود. اگر کاندیدا و تایید میشد تکلیف خیلی روشن بود برای طرفداران اصلاحات ساختاری.

+ نوشته شده در  2009/5/21ساعت 8:45 PM  توسط محمد صبا  . مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin