ماکياول صريحا مي گفت خط مشي زندگي شاه دروغ و حيله است و شاه فوق تمام قيود و الزامات مردم عادي است. او توصيه مي کرد: هميشه در پي سود خويش باش، جز خويشتن هيچ کس را محترم مدار، بدي کن اما چنان وانمود که نيکي مي کني، حريص باش و هر چه را مي تواني تصاحب کن، خشن و درنده خوي باش، به قول و وعده خود عمل نکن، چون فرصت به دست آوردي ديگران بفريب، در رفتار با مردم به زور و حيله توسل جوي و نه مهرباني، و همه مساعي خود را بر جنگ متمرکز ساز. ماکياول براي مذهب مقام والاي قائل بود اما  ارزش مذهب را فقط از جنبه خدمتي مي دانست که به عنوان يک ابزار مؤثر براي تسهيل و تکميل هدفهاي دولت انجام دهد.
فرمانروا اگر حقيقتا داراي صفات خوب (دلسوزي، وفاداري، عطوفت، اعتقاد به مذهب، درستکاري) باشد و به آنها عمل کند به ضررش تمام خواهد شد در حالي که تظاهر به داشتن اينگونه صفات برايش سودآور است پس او بايد فن تظاهر به داشتن اين صفات را کاملا بداند. او بايد کاملا مراقب باشد که حرفي مغاير با پنج صفت ذکر شده بر زبانش نگذرد مخصوصا تظاهر به داشتن مذهب از هر ظاهرسازي ديگري مهم تر است زيرا مردم به چشم قضاوت مي کنند.
از نظر ماکياول حاکم بايد از ميان جانداران شير و روباه را به عنوان سرمشق برگزيند تا حيله گري روباه را با صولت و درنده خويي شير توأم سازد و آنان که فقط به سان شير عمل مي کنند ابله اند... .

ابوالقاسم طاهري، تاريخ عقايد سياسي، صفحات 122-140

به نظر شما این خصوصیات با کدام حکومت کنونی در دنیا مطابقت دارد؟

همانطور که در یادداشت قبلی نوشته بودم معتقدم یکی از بزرگترین مشکلات اصلاح طلبان نداشتن رسانه فراگیر است. اصلاح طلبان باید هر چه زودتر در پی ایجاد یک رسانه باشند. این کار شدنی است. مهم این است که اشخاص مورد اعتماد اصلاح طلبان هر چه سریع تر دست به اجرایی کردن این ایده بزنند. فعالان اصلاح طلب ! آقای موسوی! آقای کروبی! آقای سازگارا! آقای افخمی! آقای مخملباف! آقایان اصلاح طلب! وقت را از دست ندهید. از همین امروز دست به کار شوید . بسم الله!

در حال حاضر ایجاد یک شبکه ماهواره ای با پشتوانه رادیو و سایت اینترنتی (برای اینکه فراگیرباشد) شدنی است. در قدمهای بعدی هم باید آن را فراگیرتر کرد. رسانه سبز ایران میتواند بودجه خود را در قدم اول از کمکهای مردم تامین کند (میدانم که ایرانیان در همه جای دنیا آماده کمک کردن در این زمینه هستند) . در آینده هم این رسانه میتواند در صورت ضرورت بودجه خود را از طریق تبلیغات تامین کند.

این روزها باز به نتیجه ای می رسیم که در چند سال گذشته مکررا به آن رسیده ایم و آن اینکه اصلاح طلبان به علت اینکه رسانه ای ندارند که بتوانند با مردم ارتباط وسیع برقرار کنند متاسفانه موفق نخواهند شد.
در این ایام به شکست کشاندن حرکت اصلاحی توسط صدا و سیمای دروغ را شاهد هستیم. اکثر مردم ایران به شبکه های تلویزیونی بیطرف و اینترنت دسترسی ندارند و خیلی از آنها اهل مطالعه روزنامه و کتاب نیستند و در واقع تک منبعی هستند و تنها یک منبع (صدا و سیمای ضد ملی) اطلاعات را به ذهن آنها سرازیر می کند .از مردمی که از صبح تا شام اطلاعات دروغ و جعلی 8-9 شبکه در مغزشان می رود نمیتوان توقع داشت که از اصلاح طلبان حمایت کنند. رسانه ای که کارش عوام فریبی و عوام سازی است خیالش راحت است که رقیبی ندارد و محصول بنجلش را به راحتی به مردم تحمیل میکند و اکثر مردم هم به ناچار به همین محصول قانعند.
اگر اصلاح طلبان همه کارهای خود را وانهند و در فکر تاسیس یک شبکه تلویزیونی (تاکید میکنم تلویزیونی و نه ماهواره ای) باشند که مقر آن هم البته در ایران نباشد ( که به چشم بر هم زدنی توسط امثال مرتضوی بسته شود) کار نادرستی نکرده اند و اگر موفق به انجام این کار شوند خیلی زود میتوانند محصول این سرمایه گذاری را برداشت کنند. یک شبکه تلویزیونی خبری تحلیلی حرفه ای (مشابه بی بی سی فارسی یا قوی تر از آن) با گرایش اصلاحات اجتماعی(سیاسی فرهنگی و دینی) که پشتوانه هنری و فکری قدرتمندی خواهد داشت به راحتی میتواند همه رشته های صدا و سیما را پنبه کند و فضای لازم را در جامعه برای تسریع روند اصلاحات اجتماعی ایجاد کند. این شبکه تلویزیونی باید به صورت ماهواره ای پخش شود و دارای سایت اینترنتی و رادیو هم باشد.
امیدوارم چنین امکانی از نظر فنی به وجود آید. در غیر این صورت باید عمر نوح داشت و صبر ایوب تا به مقصود رسیدن حرکت بسیار کند اصلاحات در ایران را به نظاره نشست.

در صورتی که دولت همچنان به مخالفت خود برای برگزاری تجمعات بزرگ و راهپیمایی ادامه دهد میتوان راهی قانونی و کم خطر را انتخاب کرد.
اصلاح طلبان میتوانند برای روز خاصی اعلام کنند که همه مخالفان نتایج انتخابات از ساعت مثلا 18 تا 19 در مقابل درب منزل خود و در پیاده رو بایستند (بدون اینکه شعار خاصی بدهند یا پلاکاردی به دست بگیرند) . در این صورت مصداق تجمع و کار غیر قانونی نیست و به راحتی هر کسی میتواند در صورت حمله پلیس به خانه خود برود و چند ثانیه بعد بیرون بیاید. یا در شکلی دیگر (با احتمال هزینه ی کتک خوردن!) مردم در پیاده روی خیابانهای اصلی بایستند . یا در شکلی با هزینه و خطر بیشتر ، از مردم بخواهند که در پیاده روی خیابان آزادی یا خیابان های دیگر بایستند. به نظر شما چه اتفاقی خواهد افتاد؟ نظر شما چیست؟