احمدی نژاد برای سه مناظره سه تاکتیک متفاوت با توجه به شخصیت و موقعیت طرف مقابل داشت.
درمناظره اول سعی کرد با میرحسین بحث اقتصادی و مدیریتی نداشته باشد و با افشاگری او را غافلگیر کرد چون میرحسین اهل جار و جنجال و بحث کردن نبود. همه تلاش احمدی نژاد در مناظره اول این بود که میرحسین را همان رفسنجانی معرفی کند. چون رفسنجانی رای منفی زیادی در جامعه ایران دارد. البته متاسفانه تا حدودی هم موفق شد.
در مناظره دوم سعی کرد بحث را با ترکیبی از مسایل "فنی و اقتصادی"  و "افشاگری" مطرح کند اما کروبی بحث را کاملا به سمت افشاگری برد چون در این زمینه نسبت به احمدی نژاد برتری داشت. در واقع کروبی مناظره را به سمتی برد که دوست داشت.
در مناظره سوم احمدی نژاد کاملا سعی کرد از مسایل جنجالی دوری کند (چون می دانست اگر بخواهد دست به افشاگری بزنذ محسن رضایی مباحثی را که کروبی مطرح کرده بود و احمدی نژاد از جواب دادن گریخته بود با تسلط بیشتری مطرح میکرد و با سماجت خاص خودش جواب میخواست) و حتی احمدی نژاد سعی داشت که محسن رضایی را به خود نزدیک نشان بدهد که محسن رضایی به این موضوع تن نداد و با مطرح کردن بحثهای تخصصی احمدی نژاد را کاملا به چالش کشید. نکته جالب این بود که در این مناظره، رضایی بدون هیچ اما و اگری برنده بود.
در کل به نظر من در هر یک از مناظره ها هر کدام از نامزدها از جنبه ای به احمدی نژاد ضربه زدند . این سه مناظره کار را بر عوام فریبی های احمدی نژاد سخت تر کرد. اگر تعداد کاندیداها بیشتر بود و اگر مناظره های متعدد بین کارشناسان اقتصادی طرفداران کاندیداها برگزار میشد ضعفهای دولت احمدی نژاد عیان تر میشد.